"gel gidelim gönül içinde"

Hz.Osman (r.a) hanımı Hz.Rukiyye (r.a) ile oturuyordu.Hanım yardımcılarından biri yemek getirdi.Hz.Osman (r.a) yemek getiren hanıma baktı.Hanımı bu bakışı farketti,üzüldü.Hz.Osman (r.a) hanımının üzüldüğünü anladı.Durumu izah etti.
-Ey Rukiyye! Onun yüzüne bir maksatla bakmadım.Hiçbir kastım olmadığını Allah Teâlâ biliyor,dedi ve yemin etti.
Hz.Rukiyye'nin (r.a) içi rahatladı,teselli buldu.O bakış muhakkak ki gayri iradî,manasız bir bakıştı.Hz.Osman (r.a) durumu anlatmış,eşinin gönlünü de almıştı.Fakat buna rağmen Allah Resûlü'nün kızı mahzun olmuştur diye kefâret vermek istedi ve 100 köle âzat etti.
Allah Resûlü'nü (s.a.v) çok severdi ve onun kızı sevgili eşini bir an için istemeyerek de olsa incitmekten hayâ ederek bu kefâreti ödemişti.Elbet,bu kadar incelmiş bir gönüle açılırdı semanın kapıları...